Birgir Dýrfjörð skrifar
Þessi mynd kveikir minningar frá þeim árum þegar ég talaði um skólann minn heima á Seyðisfirði og var hreykinn af. Ég kom á Seyðisfjörð 14 ára og var þá að byrja að mjakast inn á áhrifasvið gelgjuskeiðsins. Á Seyðisfirði breyttist ég hratt í gangandi hormónasprengju á viðvarandi yfirþrýsingi. Öll viðhorf, væntingar, athafnir og dagdraumar flestra stráka voru smituð af gelgjuskeiðinu. Þar sáu sumir sig sem skipstjóra, flugsjóra eða afburðamenn á öllum mögulegum sviðum. Allir þessir gelgju órar spruttu af meðfæddri þörf fyrir athygli og aðdáun annarra.
Ég á margar skrítnar minningar sem eiga uppruna sinn í þessu snarruglaða og galna gelgjuskeiði.
Nú 75 árum síðar kalla ég þá gjörninga, mænuviðbrögð á sjálfstýringu gelgjunnar.
Svífandi furðuhlutir
Óli Óla kenndi okkur leikfimi. Þá voru strákar og stelpur sitt í hvoru lagi. Sú venja hafði skapast að einu sinni á vetri fengum við að horfa á leikfimitíma hvor hópur hjá öðrum. Á annarri hæð skólans voru tveir salir leikfimisalur og fundasalur og í honum voru bekkir og stólar. Á milli salanna voru draghurðir sem hægt var að ýta að sitt hvorum vegg og þá varð til einn stór salur.
Þegar að því kom að við strákarnir máttum horfa á stelpurnar var mikil eftirvænting. Á þessum árum var ekki sjónvarp og sjaldan bíó. Ef konur voru sýndar fáklæddar í bíó þá voru myndirnar bannaðar innan 16 ára. Það var því mikil spenna í mörgum að horfa á fáklæddar skólasystur sínar. Sumir strákar voru svo spenntir að þeir sátu í hnipri allan tíman og voru lengi að rétta úr sér.
Ég hef löngum haft þá áráttu að fræðast um allt mögulegt og því kunni ég að búa til helíum gas. Þegar það er sett í blöðrur þá fljóta þær í loftinu.
Ég ákvað að hafa fljúgandi blöðrur í salnum hjá stelpunum. Það var auðvelt að fá efni í gasið, en snúnara að fá blöðrur, með djörfu fráviki tókst það þó að lokum.
Við Einar í Bjargholti vorum vinir. Ég sagði honum hvað til stóð, hann var til í að vera með í málinu. Framleiðslan fór fram í kjallaranum þar sem ég bjó. Ég vil ekki að lýsa hvernig Helíum er gert því efnin sem til þarf geta verið varasöm. Eftir að hafa fyllt margar blöðrur með helíum komum við þeim fyrir í stórum síldarmjölssekk.
Á þessum árum var Alli Sveins húsvörður skólans og bjó þar, útihurðin var því ólæst.
Við fórum með sekkinn í skólann, læddumst í leikfimisalinn og slepptum hrúgunni í loftið.
Loftið í salnum er byggt á bogamyndaða bita (eins og límtré) sem mynduðu nokkur hólf og lofthæðin mikil, líklega 5 eða 6 netrar. Við reyndum að deila blöðrunum milli hólfanna.
Sýningin kolféll
Þegar stóra stundin kom stóð Óli í salnum með flautuna og stelpurnar komu inn og svo strákarnir.
Eftir hlaup og stökk um salinn voru gólfæfingar sem hófust með hvíld, hún var þannig að stelpurnar lögðust á gólfið og slökuðu meðvitað á öllum vöðvum – og þá gerðist eitthvað.
Stelpurnar lágu ekki hreyfingalausar eins og vera bar, þær fóru að snúa sér, gjóta augum, taka fyrir munninn og flissa. Óli blés í fautuna og skipaði þeim að slaka á þá hægðist allt um hríð en fór þó fljótt í sama farið aftur og aftur blés Óli í flautuna og sagði, hvað er eiginlega að ykkur? Þá dró ein stelpan (Anna Þóra) hönd að kinn með vísifingur upp og horfði upp í loftið, þá leit Óli upp og blés í flautuna eins og lungun leyfðu og kallaði eins og liðsforingi á flótta, þetta er búið í dag farið niður og klæðið ykkur og strákar farið þið út. Strákarnir skildu ekki neitt í neinu,þeir höfðu aldrei litið upp, augu þeirra voru allan tímann límd við stelpurnar.
Ósmekkleg hugmynd
Eins og ég sagði frá í upphafi var útilokað að fá blöðrur á Seyðisfirði þá fékk ég fína hugmynd, að mér fannst, ég fór í Apotekið. Þar var Lísa Óskars að afgreiða og seldi mér fjögur bréf af smokkum. Allir þeir smokkar svifu nú útblásnir fyrir sjónum blásaklausra meyja á Seyðisfirði.